Krulla skoðar heiminn …

í haust vorum við systur í “prjónaveislu” á Fanø.  Þá gáfust tækifæri til að rifja upp gamla góða daga. 27 ár eru stuttur tími.

þetta er húsið þar sem foreldrar Mettu áttu heima og ráku búð og verkstæði fyrir listmuni hans. Pabbi hennar býr ennþá í í húsinu og rekur verkstæði.  Það sést að vísu bara aðeins í íbúðarhúsið á þessari mynd. Það sem þá var verkstæði er núna veitingastaður sem hann á ekki lengur.  Hann á sýningaraðstöðuna “búðina” og verkstæðið hans er núna í gamla svefnherberginu þeirra.  En heildarmyndin er eins.

Heimsóknin til Mettu var frábær.  Við kynntumst líka Oliver syni hennar hann er svo flinkur að hjóla á einu hjóli.  Hann var líka áhugasamur um að læra svolítið í íslensku.

í dag var afi Jói jarðaður.  Dagurinn kallaði fram gamlar minningar.  Milli ömmu og afa var alltaf svo kært, þau voru góð hjón.  Afi varð fimmtugur þegar ég var 5 ára hálfrar aldar gamall maður sannarlega elsti maður sem ég þekkti !  Þá leit hann svona út.

Nýársdagur á að vera upphaf alls góðs. Það er áríðandi að vera með góðar áætlanir á öllum sviðum.  Það er ekki  þannig að ég skrifi niður áramótaheitin, en ég hugleiði fyrirheit. Allavega fyrstu daga ársins.  Ég er sem betur fer búin að sanna það fyrir löngu að þó maður liggur í leti á nýjarsdag þá verður maður ekki latur allt það ár. 

Ég held alltaf mikið uppá þetta par – fékk það í gjöf að sumri til – í brúðkaupsgjöf.

Það fylgir nýársdegi smá leiði… jólafríið er búið.  Mér þykir  nefnilega skemmtilegra að setja upp jólaskraut en taka það niður. 

Minnsta “Betlehemið” mitt er inni í valhnetu.